جشن تولد خودجوش مردمی برای شهید «محمد اسلامی» عضو کانون «مدینه النبی (ص)» شیراز

به گزارش روابط عمومی ستادهماهنگی کانون‌های فرهنگی‌هنری مساجد از استان فارس، با وجود آنکه از قبل بنا به اعلام خانواده شهید والامقام «محمد اسلامی»، امسال با شرایط شهادت رهبر انقلاب و جنگ تحمیلی سوم، مراسم رسمی سالروز ولادت برگزار نشد، اما همزمان با ششم اردیبهشت‌ماه؛ سالروز تولد شهید مدافع امنیت «محمد اسلامی» عشق و ارادت مردم به این شهید عزیز، بار دیگر جلوه‌ای ماندگار آفرید. در لبیک به امر رهبر انقلاب و پویش «اول خانواده شهدا» جمعی از دوستداران به صورت خودجوش و صمیمانه بر سر مزار مطهر ایشان حضور یافتند و یاد و خاطره‌اش را گرامی داشتند.

این حضور بی‌دعوت و بی‌تشریفات، نشان داد که یاد شهدا، نه با دعوتنامه زنده می‌ماند و نه با مراسم رسمی محدود می‌شود؛ بلکه در دل‌هایی جاری است که با نامشان آرام می‌گیرد.  

مزار مطهر شهید اسلامی در ششم اردیبهشت‌ماه، صحنه‌ای از دلدادگی، احترام و عهدی دوباره با آرمان‌های بلند او بود؛ حضوری که ثابت کرد نام شهدا در قلب مردم حک شده است، نه در تقویم‌ها.

شهید مدافع امنیت «محمد اسلامی جهرمی» فرزند «محمدحسین اسلامی جهرمی»، مدیر موسسه قرآنی، فرهنگی و مذهبی «مدینه النبی (ص)» و «صدیقه سادات میرصادقی»‌ از فرهنگیان متعهد و پرتلاش و مدیر کانون فرهنگی هنری «مدینه النبی (ص)» حسینیه فاطمه الزهرا (س) شیراز به گفته مادر بزرگوارش، عصر روز پنجشنبه ششم اردیبھشت ماه سال ١٣٨٠ مصادف با دوم ماه صفر و در سالروز ولادت امام محمد باقر (ع) در ساعت 16 و 30 دقیقه درخانواده‌ای هیئتی و مذهبی چشم به جهان گشود.

«صدیقه السادات میرصادقی»، مادر شهید «محمد اسلامی» و مدیر کانون فرهنگی‌هنری مدینه النبی (ص) شیراز نیز با اشاره به خصوصیات برجسته اخلاقی این شهید، گفت: کانون مدینه النبی (ص) همزمان با تولد شهید در سال 1380 در ذیل عنایت علما در منزل ما شکل گرفت و روز به روز با بزرگ شدن محمد گسترده شد.

وی افزود: «محمد» زیر خیمه اهل بیت (ع) بزرگ شد و عاشق اهل بیت (ع) و به ویژه حضرت رقیه (س) بود و هر سال روز سوم محرم را روزه می گرفت و حال و هوای خاصی داشت که در رفتارش مشهود بود. روحیه جهادی اش زبانزد بود و در روستاهای محروم شیراز در بنای خانه های محرومان همتی غیرقابل وصف داشت.

میرصادقی با بیان اینکه «محمد شهیدم» برای من و پدرش رهبر بود، خاطرنشان کرد: رهبر بودنش را اکنون درک می‌کنیم و صبوری خانواده های شهدا به خاطر این است که شهید را در کنار خود احساس می‌کنند حتی اگر به چشم دیگران دیده نشود.

وی تاکید کرد: او وجودش ھمواره باعث مباھاتم بوده و ھست. به جایگاھی که در سن ٢١ سالگی با شھادتش در نزد خدا، اھل بیت (ع)، دوستان و ھمه عزیزان پیدا کرد، غبطه می‌خورم. من خود نیز با توجه به اینکه ھمیشه آرزوی شھادت را در سر می‌پروراندم و با عین حالی که ھنوز به فیض آن نائل  نیامده‌ام اما خوشحالم که توانستم فرزندی برومند و پاک را در دامان خود پرورش داده و آن را به درگاه کبریایی باریتعالی با مقام شھادت تقدیم کنم.